Depresyondamıyım acaba?
Hayatınız boyunca kaç defa sordunuz bu soruyu kendinize?
Ya cevaplarınız? Şu an cevabınız?
Beraber bu sorunun cevabını arayalım ne dersiniz?
Klasik tanıları biraz magazinleştirelim…
Stres, kaygının da ötesinde bir durum bu depresyon, ötesi majör depresyon (somatik-bedensel belirtiler ki beden de sivilce,kızarıklık, hatta şişmeler görülür),onun ötesi gastirit-ülser gibi mide rahatsızlıkları, onun ötesi mide kanaması vb, hatta kanser…. Boşuna dememişler atalar; “duvarı nem, insanı gam yıkar” diye…Eee hocam ölecez elbet, bir bahane gerek derseniz de o sizin bileceğiniz iş.
Sebebi Nedir?
Hormonal olabilir, Ergenlik, Lohusa ya da adet dönemleri, Ebeveyn, yada yakın aile bireyleri, dost-arkadaş-eş kayıpları, Ayrılık yada boşanma, Başarısızlık-işe yaramama duyguları,çocukken fiziksel veya cinsel istismara uğrama, bazı ilaçların kullanımı, ailede depresyona yatkınlık öyküsü olanlar…vs. vs. Bir de yersiz sebepsiz bazen mevsimsel laf olsun diye depresyona girenler de var tabi )) Sınavlarda en güncel olanı sanırım )))
Şunlara dikkat!!
* Yaşamdan zevk alamama: Ne yediğinin ne içtiğinin tadı var, iş yapmakla ilgili motivasyon yerlerde, bunalım hat safada, bir sayfa yazıp 3 sayfa okumaktan aciz hissetme, her an yapamadıklarından dolayı suçluluk hissetme….
* İştah ta değişiklik: Canım hiç bir şey yemek istemiyor, ya da hep bir şeyler yemek istiyorum! Her ikisi de tehlikeli, ya bünyenizin ümminasyonu(bağışıklığı) çöker ya da kaçınılmaz kilolar…
*Uyku da düzensizlik: Ya uyku haram olur ya da hiç kimseler uyandırmasın da aylarca uyuyayım havasındasındır. Oysa ki yetişkin için karanlık ortamda ort 6 saat deliksiz-sağlam uyku elzemdir. Vücudu şarj eder, Psikolojini de. Sabah uyandığın da iç sıkıntıyla uyanırsın,
*Yersiz Ağlamalar ya da Gerginlikler: Zırt pırt, ota bo** ağlanılır. Dinlediğin bir müzik ya da izlediğin filme, arkadaşının sorununa… Agresiflikler hat safhadadır. Geçmiş çoğu zaman pişmanlıklar ya da keşkeler olarak su yüzüne çıkar ve ağlatır…Kırıcı olursunuz ve fevri, yersiz çıkışlarla en yakınlarınızı ve dostlarınızı kırabilirsiniz çünkü katlanacak enerjiniz yoktur.
*Her şeyden uzaklaşmak isteği: Alıp başını her şeyden-her kesten uzaklaşmak istersiniz. Keşke yapabilseniz işe de yarar hani….konsantrasyon ve hafıza bozuklukları, kararsızlık da bunlara eklenebilir…
*Umutsuzluk: Gelecekle ilgili umutların ışığı muma dönüşür; gelecek, karanlıkta uzaktan mum ışığı gibi görünmeye başlar. Ardından felsefi sorgulamalar gelir, hayatın anlamı aranır, hiçlik ya da maneviyata yönelim olur. Umudunu kaybeden geleceğini kaybetmiş hisseder…
*Ölüm veya intihar düşünceleri veya intihar girişimi: “Ölsem de kurtulsam” düşüncesi, sanki ölünce kurtulacakmışız gibi 
Daha neler mi ? baş ağrıları, sindirim bozuklukları, ve kronik ağrı gibi tedaviye cevap vermeyen inatçı fiziksel belirtiler; suçluluk, değersizlik, çaresizlik, umutsuzluk, karamsarlık duyguları; alkol ve diğer uyuşturucu maddelere bağımlılık; anksiyete bozuklukları, özellikle panik ve fobik belirtiler ve yeme bozuklukları, cinsel isteksizlik….
Gerisine aklınıza gelebilecek kötü ne varsa koyun derim. Boşuna dememişler çağın en ağır hastalığı diye….
Ne Yapmalı? Ne yapmalı da kurtulmalı şu meretten??
*İlk olarak “titre ve kendine dön” ata düsturunu yerine getirmek lazım, silkinip üzerimizdeki tozları atmamız gerek. Son günlerin rutinini bozmak gerek, yani yaptıklarından farklı bir şeylere yönelmek gerek…Kağıdı kalemi ele alıp olup biteni yazıp somutlaştırmak gerek.
* Dertli müziklerden KESİNLİKLE uzak durmak gerek. Arabesk, nağmeli, acıklı duygusal müziklerden bir müddet mümkünse -ki kendinize güvenmiyorsanız- uzak durunuz. En mutlu olduğunuz anda bile sizi çökertebilecek epey eser var bu memlekette. Tersi de işe yarar bulabilirsen!! mutluluk veren şarkılar dinle, oyun havaları gibi ))
* Gergin, stresli, daima asık yüzlü ya da sık sık sorunlarından bahsedenlerden uzak durup sizi mutlu edenlere yanaşın derim. Zaten senin derdin sana yeter. Ya da paylaştığına değer kişiyi bul ))
* Uykuyu düzenle, düzenli sağlam uyku uyumaya çalışmak gerek, yoğurt-süt, adaçayı-ekinezya falan filan , müsekkinlere (sakinleştiriciler) abone olunuz özellikle akşamları..
*Uyaranlardan uzak durmak gerek, kahve, demli çay, sigara ve alkol!!! Arada bir tek atmak ?? onu bilmem artık.
*Tebdili mekanda ferahlık var, kendini dışarı at, dağa bayıra, kıra…Çık bir tepeye doyaaa doya bağır iyi gelir. Tatil,ahhh tatil sen nelere kadirsin. Varsa fırsatın kesinlikle işe yarar.
*Hayatını planlamaya çalış, ajandan olsun ( benimde yok ) Düzen ve plan çoğu zaman zihni rahatlatır, yaşamı daha da somutlaştırır. Çoğu zaman 3-5 konu kafamızda 300-500 gibi algılanır ve motivasyonu sıfırlar. Aciliyetine ve çözülebilirliğine göre sıralayıp harekete geçmek işe yarar. Yoksa olduğun yerde sızlanıp durursun.
*Ana işin haricinde meşguliyetler bul, enstrüman kursu, koro, güzel sanatlardan birisinde kurs vs. Kendini iyi hissetiğin bir uğraş olsun ve bu da yeni çevreler demek ))
*Kendini olumsuz eleştirme ve de eleştirmeye kalkanlara bu hakkı verme, giyim-kuşam-makyaj saç her neyse yeniden iyi hissedeceğin şekilde ele al, ayna karşısında kendini accık iyi hisset!!
* Kendini ödüllendir, Sevdiğin şeyleri yap, sinema-tiyatro, yemek vs. Kadınlar zaten çok iyibilir ayarında alışveriş yap
*Ana haber bültenlerini ve dram!!! yüklü dizileri izleme… Sıkıntı dan başka hiç bir şey vermez. Dünyanın sonu olmaz emin olun!!
*Anti-Depresanlar? İngilizcesi olanlar lütfen şu link i açıp bir incelesin. http://www.breggin.com/ Dünya da en önde gelen farmakologlardan biri Olan Dr. Breggin Asla diyor. Bence Çooook kötü durumda değilseniz uzak durun. Artık Leblebi gibi Lustral kullanılan memleketimde uzmanlar zart diye her önüne gelene yazar oldu!!
*İzlediğiniz film ve okuduğunuz kitaplara dikkat ediniz, çoğu hasta derecesinde bilinç altı sıkıntılarla yazılmış gibi duruyor. Kendinizi zehirlemeyiniz. Eninde sonunda özdeşleşip etkileniyorsunuz. Hele hele dram ve korku filmleri, UZAK durun!!
*Beslenmeye önem verin doğru gıdaları alarak ta depresyondan çıkabileceğinizle ilgili yayınlar var.http://www.xprodoksit.com/yazi/depresyon-icin-beslenme-onerileri Ender Hocanın tavsiyeleri yerinde.
*Spor ahh spor, keşke düzenli olsa zaten depresyonunuz kalmaz, ama en azından gidip yürüş yapın sabahları erken yada akşamları. Yüzme en kralı; su her şeyi alıp götürüyor
Depresyonun uzun süreli bir hastalık olduğunu da bilmemiz gerekiyor. Ve depresyonla tedavinin aslında bir tür mücadele olduğunu bilmemiz gerekiyor. Bir anda başımız ağrıdı gibi, aspirin içip de herşeyin düzelmesini beklemeyeceğiz. O yüzden kendimizi hazırlayarak böyle bir tedaviye girmeye hazırlıklı olmamız gerekiyor. Mücadeleye başlamak gerek..
Aklıma gelenler bunlar, Sağlıklı Günler Dileğiyle…
Dr.Mustafa USLU
Psikolojik Danışman
alın sağlıcakla
